Strona główna/Blog/Badania podatności
Badania podatnościOpublikowano · Zaktualizowano ⚡ 15 min czytania

Przestań wypuszczać podatności w Server Actions i RSC w Next.js 16.

Dogłębna analiza podatności w App Routerze Next.js, SSRF, niebezpiecznej deserializacji i tego, jak zabezpieczyć Server Actions.

VG
Vladyslav Gusarov
DevSecOps Lead w Bryxe
Bezpieczeństwo Next.js 16: ostateczny przewodnik po App Routerze [audyt 2026]

Słuchaj, wszyscy kochają Next.js 16. To złote dziecko. Dostajesz Server Actions, React Server Components (RSC) i trochę koślawych, eksperymentalnych sztuczek z hydratacją. Ale pod maską? To gigantyczna powierzchnia ataku. Jeśli ślepo wypychasz na produkcję, nie rozumiejąc, jak App Router faktycznie obsługuje dane, w zasadzie rozdajesz dostęp roota.

W tym roku przeaudytowałem ponad 50 korporacyjnych baz kodu. Podatności w App Routerze Next.js są wszędzie. To nie problem frameworka. To problem inżynierów. Devowie traktują Server Actions jak staroświeckie endpointy API. A nimi nie są. To ukryte wywołania RPC owinięte w magię.

Podsumowując: bezpieczeństwo Next.js to już nie tylko XSS. Mówimy o SSRF, niebezpiecznej deserializacji i ogromnych wyciekach danych przez payloady RSC.

Pułapka bezpieczeństwa React Server Components

RSC brzmią świetnie. Mały rozmiar bundla. Renderowanie na serwerze. Ale tu jest problem. Gdy pobierasz dane w komponencie serwerowym, możesz pobrać za dużo. Jeśli przekażesz cały obiekt użytkownika do komponentu klienckiego, Next.js go serializuje. Łącznie z polami, których nie wyrenderowałeś.

Mam dość oglądania tego w PR-ach. Bum. PII wyciekają w zakładce Network.

W zeszłym miesiącu widziałem ogromny wyciek danych. Dev pobrał rekord użytkownika z Prismy. Przekazał go w dół. Hash hasła i tokeny resetu poszły prosto do przeglądarki. Musisz oczyścić dane, zanim przekroczą granicę sieci. Używaj DTO (Data Transfer Objects). Zawsze.

Bezpieczeństwo Server Actions: koszmar RPC

Server Actions to największa pułapka na własne stopy w Next.js 16. Devowie piszą funkcję, wrzucają 'use server' na górę i uznają sprawę za załatwioną.

Zapominają, że każdy może uderzyć w ten endpoint. Jest publicznie wystawiony. Możesz go dosłownie wywołać curlem.

Przykład podatnej Server Action

Słuchaj, widziałem to sto razy. Oto co widzę przy każdym review PR-a. Czyste śmieci.

typescriptKod źródłowy
'use server'

import { db } from '@/lib/db'

// ❌ VULNERABLE: No auth check, no input validation
export async function updateProfile(userId: string, data: any) {
  await db.user.update({
    where: { id: userId },
    data
  })
}

Co tu się dzieje? IDOR (Insecure Direct Object Reference). Mass assignment. Mogę przekazać dowolne userId i zaktualizować czyjkolwiek profil. Mogę przekazać role: 'ADMIN' w obiekcie data. Właśnie dałeś się zaorać.

Przykład bezpiecznej Server Action

Chcesz przetrwać? Potrzebujesz Zod do walidacji i NextAuth (albo czegokolwiek innego) do sprawdzania sesji. Za każdym razem.

typescriptKod źródłowy
'use server'

import { auth } from '@/auth'
import { db } from '@/lib/db'
import { z } from 'zod'

const updateProfileSchema = z.object({
  name: z.string().min(1).max(50),
  bio: z.string().max(160).optional()
})

// ✅ SECURE: Session checked, input sanitized
export async function updateProfile(formData: FormData) {
  const session = await auth()
  
  if (!session?.user?.id) {
    throw new Error('Unauthorized')
  }

  const rawData = {
    name: formData.get('name'),
    bio: formData.get('bio')
  }

  const validated = updateProfileSchema.safeParse(rawData)

  if (!validated.success) {
    throw new Error('Invalid input')
  }

  await db.user.update({
    where: { id: session.user.id },
    data: validated.data
  })
}

Zauważasz różnicę? ID bierzemy z sesji, a nie od klienta. Parsujemy dokładnie to, czego się spodziewamy. Nic innego nie przejdzie.

SSR i SSRF: ukryte demony

Szczerze, to koszmar. Server-Side Rendering (SSR) to nic nowego. Ale gdy Next.js 16 przenosi wszystko na edge albo na serwer, SSRF (Server-Side Request Forgery) gwałtownie rośnie.

Gdy Twój serwer pobiera obraz z URL-a podanego przez użytkownika, żeby go zoptymalizować, albo uderza w webhook, jesteś podatny. Jeśli przekażę http://localhost:3000/internal-api albo http://169.254.169.254/latest/meta-data/ do Twojego komponentu obrazu, Twój serwer wykona to żądanie.

Właśnie ujawniłeś dane uwierzytelniające AWS.

Żeby to naprawić, musisz zablokować żądania wychodzące. Użyj proxy egress. Waliduj URL-e. Nigdy nie ufaj ślepo danym od użytkownika w wywołaniach fetch() na serwerze.

Realny wpływ CVE i ROI

Mam dość oglądania tego w PR-ach. Spójrzmy na liczby. Naprawianie tych problemów po włamaniu kosztuje miliony.

Wektor atakuCzęstośćŚredni kosztCzas zapobiegania
Wyciek danych przez RSCWysoka$150k2 godziny (DTO)
IDOR w ActionsBardzo wysoka$400k5 godzin (Zod/Auth)
SSRF przez SSRŚrednia$800k10 godzin (proxy egress)

Myślisz, że robienie tego dobrze jest drogie? Spróbuj wytłumaczyć wyciek danych swojemu zarządowi. Wywal złe wzorce już teraz.

AUTOMATYCZNA OCHRONA

Nie czekaj na exploit, żeby zrobić audyt kodu

Przejrzyj obsługiwane ryzyka w kodzie, ujawnione sekrety i wyniki dla zależności z Bryxe Shield. Przed wydaniem zweryfikuj poprawki w swojej aplikacji.

Potrzebujesz praktycznego kolejnego kroku? Zajrzyj do praktycznych poradników bezpieczeństwa lub przeczytaj naszą politykę redakcyjną i zasady doboru źródeł.

Polecane badania bezpieczeństwa